َ

پدر که باشی ؛ با تمام سختی ها و مشقت های روزگار، با دیدن غم فرزندت می گویی : "نگران نباش ، درست می شود. خیالت تخت ، من پشتت هستم "

پدر که باشی ؛ سردت می شود اما کت بر شانه ی پسر می اندازی.

چهره ات خشن می شود و دلت دریایی. آرام نمی گیری تا تکه نانی نیاوری.

پدر که باشی ؛ عصا می خواهی ولی نمی گویی.  هرروز، خم تر از دیروز، جلوی آینه تمرین محکم ایستادن می کنی.

پدر که باشی ؛ به جرم پدر بودنت، حکم همیشه دویدن برایت می بُرند. بی اعتراض به حکم فقط می دوی. بی رسیدن ها می دوی و در تنهایی ات نفسی تازه می کنی.

کوچیک که بودیم به خاطر خطاهایمان از نگاه غضب آلودت به آغوش مادر پناه می بردیم ولی حالا  فهمیدیم در پشت آن نگاه محبتی پنهان بود که آن آغوش گرم بدون نگاه تو معنایی نداشت.

با تسلیت سالروز ارتحال امام خمینی (ره)،

میلاد مولود کعبه و روز پدر را گرامی می داریم.

منابع: پاسخگو - شطحیات هرزه گرد - شرق